Mijn band met water

'Het is Urker eigen: ik kan uren over het water staren. En hoewel ik al jaren niet meer op dat voormalige Zuiderzee-eiland woon, omring ik mij nog altijd het liefst met water: kades, havens, het geluid van meeuwen, wind en schepen. Tuur ik vanaf mijn balkon over de Amsterdamse NDSM-werf, dan dwalen mijn gedachten af naar het noorden van Flevoland'.

'Als ik niet over de Ketelbrug was gegaan om letters te gaan vreten in de stad, dan had ik zonder twijfel in de maritieme sector gewerkt. Niet als visserman of binnenvaartschipper zoals vrienden en familie, daar ben ik niet stoer genoeg voor. Maar ongetwijfeld als schakel in die internationale visindustrie van Urk'.

© Tourist info Urk

'Door mijn studie cultureel erfgoed ben ik altijd met geschiedenis bezig. In mijn eigen familiegeschiedenis speelt het water altijd een rol. En de relatie met het water is niet altijd een gelukkige. Zo strandde mijn overgrootvader met zijn vissersscheepje voor de Nederlandse kust: de bemanning kon worden gered, maar van het scheepje was niets meer over. Het gezin kwam terecht in bittere armoede'.

 

1932 Geschiedenis Afsluitdijk_Arbeiders vlechten, Afsluitdijk_

1932 Geschiedenis Afsluitdijk_Arbeiders vlechten, Afsluitdijk_

© Rijkswaterstaat Midden Nederland

'Een andere voorvader voer de Zuiderzee rond als binnenvaartschipper. Ook hier - in de haven van het voormalige eiland Schokland - meerde hij zijn schip af. Hij zou een van de laatste bezoekers blijken. In 1932 werd de Afsluitdijk aangelegd en alles ging veranderen: van water werd land gemaakt, de zee werd getemd en de karakteristieke Zuiderzeecultuur zou voorgoed verdwijnen'.

Ondanks dat Urk en Schokland al heel lang geen eiland meer zijn, vind je de Zuiderzeecultuur nog overal terug

Schokland 2 NOP Erfgoed

Schokland 2 NOP Erfgoed

© Visit Flevoland

'Alles is veranderd, zeker. Ook mijn geboortedorp werd verbonden met het vasteland. Ik groeide als kleine Urker jongen op tussen het hoog opschietende maïs van de Noordoostpolder, op de bodem van de voormalige zee. En die Zuiderzeecultuur? Die verdween niet: de plekjes langs de voormalige Zuiderzee behielden elk hun eigen karakter. Zelfs het reeds verlaten Schokland werd gespaard'.